يادتونه؟!!..

(مروری بر خاطرات مشترک بچه های ده شصت)

گرداوری ،تالیف ،گرافیک،صفحه آرایی: مهدی منتصری

www.yadetone.ir

برنامه کلاسی

نظرات ، دید گاه ها و مطالب خود را در ارتباط با این زنگ، از طریق صندوق پست (در صفحه برنامه کلاسی) برای یادتونه ارسال نمایید.

« رد کارپت » رضا عطاران: سردرگمی یک عاشق

رضا عطاران در فیلم جدیدش  که دومین اثر بلند سینمایی او در مقام کارگردانی به حساب می آید علاوه بر کاستی هایی که بر آن وارد است، سعی دارد برشی از زندگی یک جوان به اصطلاح عشق بازیگری را به تصویر بکشد و تلاش می کند در عین سادگی و بدون پیچیدگی خاص در داستان و به صورتی ملموس، سردرگمی، بلاتکلیفی و دست و پا زدن این جوان در مسیر زندگی و علاقه ی حرفه ایش را به مخاطب انتقال دهد.

شخصیت اصلی فیلم پس از سالها هنروری تصمیم می گیرد راهی جشنواره بین المللی فیلم کن شود، به این امید که بتواند در آنجا و با دیدار از ستارگان سینمای جهان به عرصه سینما به صورت حرفه ای پا بگذارد.

اگر چه اثر عطاران از فیلمنامه و داستانی که دارای فراز و فرود باشد بهره ای ندارد ولی از ایده و موقعیت بکری برخوردار است و عطاران می داند که از فیلمش چه می خواهد و تلاش می کند در راستای به تصویر کشیدن سردرگمی ذهنی و دست و پا زدن های یک جوان عاشق سینما قدم بردارد.

تمامی عوامل سمعی و بصری، فنی و تکنیکی، به عنوان مثال ریتم سریع تعویض مکان ها و موقعیت ها، تنوع موسیقی با توجه به قابل بحث بودن انتخاب موسیقی ها که به نظر می رسد می توانست دقت بیشتری در مورد آن به کار رود، فرمی را برای محتوای فیلم بوجود می آورد که توانایی انتقال سردرگمی ذهنی، بلاتکلیفی و دست و پا زدن شخصیت اصلی فیلم در راستای هدفش را به مخاطب دارا می باشد.

همانطور که از عطاران انتظار می رود در این اثر نیز طنز را چاشنی کارش قرار می دهد و سعی می کند از موقعیت ها استفاده کند و با محدودیتی که در تولید و فیلمبرداری دارد ولی با ریزبینی از موقعیت ها بهره می برد و طنز مورد نظرش را خلق می کند. طنزی که اگرچه برای لحظاتی خنده از تماشاگر می گیرد اما به سرعت مخاطب را به فکر فرو می برد.

این اثر عطاران از آن دسته فیلم هایی است که ذهن مخاطب را مدتها به خود مشغول می کند و باعث می شود کمی تفکر و تامل کنیم.

عطاران در مسیر تولید آثارش تلاش می کند به شیوه ای مختص خودش برای ارتباط با مخاطب دست پیدا کند که یکی از این شاخصه ها ساده گویی اوست. تلاشی که اگر با صبر و تجربه اندوزی بیشتر همراه شود و از تعجیل در تولید اثر به دور باشد، می تواند وی را روزی به کارگردانی مؤلف بدل نماید.

نویسنده: مهدی منتصری